64
3
0
ร้ายรักกลซาตาน

Depersonalisation หรือโรคบุคลิกวิปลาส เพราะเหตุการณ์ไม่คาดฝันทำให้“ดาหลา-กาสะลอง” ฝาแฝดที่สนิทสนมกันมากต้องเผชิญกับโชคชะตาที่พวกเธอไม่เคยคาดคิด แม้ว่า “ดาหลา” จะประสบอุบัติเหตุตายจากไปแต่เพราะความผูกพันทางใจทำให้จิตใต้สำนึกของ “กาสะลอง” ที่ยังร่ำร้องถึงดาหลาอยู่เสมอ สร้างบุคลิกที่สองของเธอขึ้นมาเพื่อแก้แค้นคนที่ทำร้ายครอบครัวของเธอ

64

อ่าน

24

ตอน

0

ความคิดเห็น
แชร์เรื่องนี้
บทนำ
รีวิวและเรทติ้ง
บทนำ
 
“Happy Birthday! Happy Birthday to you! Happy Birthday! Happy Birthday to you!”
                เสียงเพลงHappy Birthday! ดังขึ้นพร้อมรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของเด็กหญิงวัยสิบสองขวบเจ้าของงานวันเกิด
                “อธิษฐานแล้วเป่าเทียนซิจ๊ะลูก” ผู้เป็นแม่เอ่ยตามมาด้วยเสียงคะยันคะยอของพ่อซึ่งกำลังถือกล้องดิจิตอลรอเก็บรูปลูกสาวฝาแฝดทั้งสองเป่าเทียนวันเกิด
                “เราเป่าเทียนวันเกิดพร้อมกันนะปีป” ดาหลาหันไปบอกกาสะลองน้องสาวที่อายุอ่อนกว่าเธอ 3 นาที
                “งั้นเราอธิษฐานพร้อมกันนะพี่ดาหลา” กาสะสองหลับตาอธิษฐานเมื่อลืมตาขึ้นเห็นดาหลาลืมตาพร้อมกัน ทั้งสองพยักหน้าแล้วเป่าเทียนวันเกิดพร้อมกัน
                “ได้เวลาอร่อยแล้ว” พ่อเอ่ยขึ้นแล้ว ส่งมีดพลาสติกที่ใช้ตัดเค้กวันเกิดให้แม่
แม่รับมาให้สองสาวน้อยช่วยกันตัดเค้กรูปหัวใจสีชมพู แต่เสียงกดกริ่งหน้าบ้านทำให้ แม่หันไปมองหน้าพ่อเล็กน้อย เด็กหญิงทั้งสองสนใจแต่เค้กสีสวยที่มีบ้านน้ำตาลหลังเล็กๆ ประดับอยู่จึงไม่ทันเห็นสีหน้าเคร่งเครียดของพ่อกับแม่
“เดี๋ยวพ่อออกไปดูเอง” พ่อเอ่ยขึ้นแล้ววางกล่องถ่ายภาพลงบนโต๊ะ แม่ยิ้มเจือนๆ แล้วหันมายิ้มขืนๆ ให้ลูกสาว
“เราจะแบ่งบ้านน้ำตาลนี่ยังไงล่ะ” ดาหลาถามน้องสาว แต่กาสะลองส่ายหน้าไปมา
“เก็บไว้ดีกว่า หนูชอบแบบนี้ไม่อยากตัดแบ่งเลย”
“ตามใจนะลูก...แล้วอย่าไปแอบกินกันทีหลังล่ะ” แม่หัวเราะเบาๆ แต่เสียงคนพูดคุยเสียงดังจากหน้าบ้าน  ทำให้นางต้องหันไปมอง
“ใครมาคะแม่” แฝดคนพี่ถาม
“เพื่อนของพ่อมั้งจ๊ะ”
“ให้เขามากินเค้กกับเราไหมคะ”
แฝดคนน้องยิ้มร่าเริงตามประสาเด็กที่มีจิตใจอ่อนโยน แต่ยังไม่ทันที่เด็กหญิงเจ้าของวันเกิดจะพูดอะไรต่อ   ชายฉกรรจ์หลายคนก็เดินเข้ามาในบ้านด้วยท่าทางไม่เป็นมิตร    
“นี่มันอะไรกัน!” แม่ออกมายืนขวางเพื่อปกป้องลูก ดาหลาจับมือกาสะลองแน่นทั้งที่เธอก็หวาดกลัว
                “แหม! อย่ามาทำหน้าดุซิเจ๊” ชายร่างใหญ่ยักษ์คนหนึ่งเอ่ยขึ้นแล้วผิวปากเมื่อเห็นเค้กสีหวานตรงหน้า “คนกันเองไม่เห็นต้องทำหน้าเครียดเลย”
                “คุณคะ! นี่มันเรื่องอะไรกัน!” แม่ตะโกนถามพ่อเสียงสั่นแต่ก็ต้องอ้าปากค้างเมื่อเห็นชายฉกรรจ์ 2 คนหิ้วแขนพ่อคนละข้างเข้ามาในบ้านด้วยสภาพสะบักสะบอม
                “พ่อ!”