1.9k
3k
5
[Yuri] :: Beyond Instincts :: [SeulRene]
2 รีวิว

ชีวิตในโลกที่เต็มไปด้วยสงคราม มันไม่มีอะไรสวยงามหรอกนะ แม้แต่การที่ฉันได้เจอเธอ หญิงสาวชาวป่า ที่มองเห็นฉันเป็นเพียงอาหาร แต่แล้วเธอจะมาช่วยฉันทำไม แต่ที่มากไปกว่านั้น...เธอกลับเป็นสิ่งแรกที่ทั้งชีวิตฉันมองว่า 'มันสวยเหลือเกิน'...

1,920

อ่าน

6

ตอน

18

ความคิดเห็น
แชร์เรื่องนี้
บทนำ
รีวิวและเรทติ้ง
**เรื่องนี้อาจมีเนื้อหาและคำบรรยายที่รุนแรง
และไม่ได้ตั้งใจที่จะสร้างความเสียหายให้แก่บุคคลที่กล่าวถึงภายในนิยายเรื่องนี้
ผู้แต่งสร้างขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน**



You can’t be here alone in the dark even in the woods

Let me help you, stranger


Intro



ชายแดนระหว่างเกาหลีเหนือและใต้ ปี 1968               ค่ำคืนหนึ่งในวันที่ฟ้าเงียบสงัด
            หญิงสาวที่ที่วิ่งกุมแขนมาอย่างเหนื่อยหอบ เสื้อผ้าที่ขาดรุ่งริ่ง บาดแผลและรอยช้ำตามร่างกายยิ่งสร้างความอ่อนเพลียและทรมาร ไม่รู้ว่าตัวเองวิ่งหนีฝูงหมาป่ามานานเท่าไหร่ หนำซ้ำบาดแผลที่มีเลือดไหลตลอดเวลายังไหล่ขวา ยิ่งกลายเป็นเครื่องหมายล่อให้พวกมันตามเธอได้ง่ายอีก ร่างสูงเพรียววิ่งหยุดหอบพักหายใจแรงยังต้นไม้ใหญ่ บนกิ่งไม้ที่ใหญ่ที่สุดปรากฏเงาสีดำที่กำลังจ้องมองใครคนหนึ่งอยู่เบื้องล่าง กลิ่นของเลือดที่โชยเตะจมูกกำลังเตือนประสาทของเธอว่า คนๆนี้กำลังตกอยู่ในอันตราย               ถ้าดูจากการแต่งกายแล้ว หล่อนไม่เข้าใจเอาเสียเลย ผู้หญิงคนนี้เข้ามาทำอะไรในป่ารกชัฏยามวิกาลแบบนี้ บุคคลเบื้องล่างอ่อนเพลียเกินกว่าจะขยับขา ขยับกายพิงเอนไปกับต้นไม้ใหญ่อย่างอ่อนแรง คนด้านบนอาศัยความชำนาญในการอยู่ป่า ค่อยๆก้าวลงมาตามกิ่งไม้ใหญ่โดยไม่ให้เกิดเสียง เฝ้ามองคนเบื้องล่างที่กำลังใกล้จะขาดสติ กลิ่นเลือดที่โชยออกมาให้หล่อนต้องมองออกไปไกลๆในความมืด เสียงสวบสาบที่ดังเรียกความสนใจ เธอรีบกระโดดลงจากต้นไม้โดยเร็ว              
            ใบหน้าที่ค่อนไปทางสวยคมราวกับคนที่ถูกเลี้ยงมาในตระกูลที่มั่งคั่ง ผิดกับคนแปลกหน้าที่ผมเผ้ารุงรัง เสื้อผ้าก็น้อยชิ้น ใช้ภาษาทั่วไปไม่ถนัด กว่า
20ปี เธออาศัยอยู่ในป่า ใช้สัญชาตญาณสัตว์ป่าเพื่อเอาตัวรอด กินเหมือนอย่างที่สัตว์ทั่วไปจะกิน คนป่าเอื้อมมือกล้าๆกลัวๆ เพื่อทัดผมที่ปรกยังใบหน้าออก สีหน้าที่อิดโรยไหนจะบาดแผลตามร่างกาย บ่งบอกว่าเธอคนนี้คงวิ่งมาไกลมาก                    เสียงหนึ่งที่ดังจากด้านหลังสะท้อนเข้ามายังโสตประสาทสัมผัส หมาป่าตัวใหญ่กว่าสามตัว กำลังล้อมต้อน เมื่อมันได้กลิ่นคาวเลือดที่มันตามกลิ่นมาอยู่นาน การต่อสู้อย่างดุเดือดได้เริ่มต้นขึ้น หมาป่าวิ่งหนีไปไม่คิดชีวิต เสียงคำรามเข้มของหญิงสาวด้วยอารมณ์ดิบ หันใบหน้ามาอย่างแรงราวกับสัตว์ใหญ่ที่หวงเนื้อชิ้นโปรดของตน ภายในถ้ำขนาดใหญ่ หญิงสาวชาวป่ากำลังกินเนื้อบางอย่างสบายอารมณ์ ก่อนหล่อนจะสะดุ้งสุดตัว เมื่อบุคคลที่เธอช่วยมากำลังค่อยๆฟื้นคืนสติ               นัยน์ตาเล็กเรียวขยับเปลือกตาช้าๆเพื่อปรับโฟกัส กลิ่นคาวเลือดคุ้งเสียจนแสบจมูกจนต้องยกมือขึ้นมาอังยังจมูก ชันกายลุกนั่งอย่างยากลำบาก ก่อนจะมองสำรวจไปรอบๆและตัวเอง ที่ไม่รู้ว่าตอนนี้เธออยู่ที่ไหน แล้วใครกันนะที่เอาใบไม้และเถาวัลย์มาใช้ทำแผลให้เธอแบบนี้ เธอมองไปรอบๆถ้ำตามความสว่างเป็นจังหวะของเปลวเพลิง ก่อนสายตาจะสะดุดกับเงาตะคุ่มๆ ณ มุมหนึ่งของถ้ำ เธอลุกขึ้นขยับกายให้ช้าที่สุด ถ้าสัญชาตญาณเธอรู้สึกไม่ผิด สิ่งที่อยู่ยังมุมนั้นไม่ใช่สัตว์ร้ายที่เธอต้องกังวล แต่มันคือคนเหมือนๆกันกับเธอ               ยิ่งเธอขยับมากเท่าไหร่ เงาก็ยิ่งเคลื่อนไหวถี่มากขึ้นเท่านั้น ควันจางๆที่ลอยออกมาจากมุมนั้นตามอุณหภูมิที่เริ่มลดลง เธอระวังทุกฝีก้าวให้เบาและสงบที่สุด อย่างน้อยก็เพื่อไม่ทำให้ใครสักคนที่อยู่มุมนั้นต้องแตกตื่น                 “นี่ เธอช่วยฉันไว้สินะ ฉันอยากขอบคุณน่ะ ออกมาได้มั้ย” ไม่รู้ว่าใครตอนนี้ที่กลัวมากกว่ากัน จังหวะสุดท้ายที่หญิงสาวสูงเพรียวขยับ เป็นจังหวะเดียวกับที่เงาตะคุ่มผละกายออกมาอย่างเร็วจนเธอแทบไม่ทันได้สังเกตุ  
            รู้ตัวอีกที เธอก็ถูกหล่อนนั่งคร่อมอยู่บนตัว โดยที่มีดสั้นที่ทำจากของที่อยู่ในป่า จ่อยังคอหอยของเธอ น้ำตาค่อยๆไหลลงยังหางตาอย่างช่วยไม่ได้ แต่ในความกลัวเธอกับตะลึงกับใบหน้าโกรธเกรี้ยว ที่สวยจนเธอไม่อาจละสายตาได้เลย  

            “ส...สวยจัง” ราวกับเค้นคำพูดนั้นออกจากปาก             “หุบปาก! ฉันจะเชือดแกซะ!!”



#เบคนป่า
- To Be Continued -

ต้องการพูดคุยกับไรท์DMหรือทักมาได้ที่
@KinCake_SR