login

ตอนที่ 1 - (1/2)

“ยายนั่นใครน่ะพี่ดา แต่งตัวโป๊สะบัด น่าฟันชะมัด”
ปัณณ์ รัชนาถ เอนไปกระซิบกับผู้จัดการส่วนตัว เมื่อเห็นหญิงสาวรูปร่างโปร่งเพรียวผู้หนึ่งกำลังยืนคุยกับผู้กำกับอยู่ข้างโต๊ะทำพิธีบวงสรวง ก่อนเปิดกล้องถ่ายละครเรื่องใหม่
‘โป๊สะบัด’ ที่เขาว่าประกอบไปด้วยเชิ้ตสีขาวเนื้อบางเฉียบจนเห็นเสื้อสายเดี่ยวแนบเนื้อพิมพ์ลายดอกดวงสดใสด้านใน แม้ไม่เห็นโนมเนื้อชัดๆ แต่เงารางๆ แค่นั้นกลับก่อจินตนาการแก่คนมองกว่าเปิดเนื้อหนังเต็มตาเสียอีก กระโปรงสอบแคบพอดีตัวเป๊ะสีดำสนิทที่ยาวครึ่งแข้งผ่าสูงถึงต้นขาอวดเรียวขาขาวผ่องอย่างจงใจหยุดสายตาแทบทุกคนให้หันกลับมามองซ้ำได้ชะงัดนัก
“อาไร้! นี่คุณชายไปอยู่ดาวเนปจูนมาหรือไงยะ ถึงไม่รู้จักสิมิลัน มายาวี นางร้ายร้อยล้านของวงการน่ะ หนังที่ยายแซมแสดง ทำรายได้กระฉูดเพราะเจ้าหล่อนใส่ทูพีชเล่นน้ำทะเลฉายบนจอตั้งเกือบนาทียังไงละ แล้วหุ่นยายนี่น่ะ อกเป็นอก เอวเป็นเอว คนดูตีตั๋วดูเฉพาะฉากนี้ซ้ำตั้งไม่รู้เท่าไหร่ ยิ่งซัมเมอร์ที่ผ่านมา ชีถ่ายแฟชั่นชุดว่ายน้ำอีกระลอก หนังสือหมดแผงตั้งแต่วันแรกที่วาง คิดดูก็แล้วกันว่าฮอตขนาดไหน นี่ทุกคนก็กำลังรอดูอยู่นะว่าปีนี้นางจะถ่ายชุดว่ายน้ำกับหนังสือหัวไหน” ดาลัดเบ้ปากดูหมิ่น
“เงินมาผ้าหลุดว่างั้น” ปัณณ์หรี่ตามองไปยังสตรีผู้นั้นด้วยความสนใจ
“ไม่ต้องคิดมั่วกับยายนี่เลยนะปัณณ์ เธอน่ะเป็นพระเอกแถวหน้า ส่วนยายนั่นเป็นแค่ตัวอิจฉา มันคนละระดับกัน”
“ผมยังไม่ได้พูดอะไรเลย แค่คิดว่าเขาสวยดี”
“กว่าจะเนี้ยบอย่างนี้ ผ่านมีดหมอมากี่ครั้งแล้วก็ไม่รู้” สาวใหญ่เผลอกระแนะกระแหน
“ท่าทางพี่ดาไม่ชอบเขา” ปัณณ์ตั้งข้อสังเกต
“ไม่ใช่ไม่ชอบหรอก แค่หมั่นไส้น่ะ พี่อุตส่าห์หวังดีอาสาจะช่วยดูคิวให้ เขาบอกว่าเขาจัดการเองได้ เชอะ แล้วจะคอยดู๊ว่ามันจะดังไปได้สักแค่ไหน”
“อ้อ...ผลประโยชน์ขัดกันก็บรรลัย”
“ต๊าย! หยาบคายนะปัณณ์ ใครได้ยินเข้าจะเข้าใจพี่ผิดหมด” ดวงตาคมตวัดค้อนสะบัดสะบิ้งอย่างแสนงอน
ปัณณ์ตบบ่าผู้จัดการส่วนตัวอย่างล้อเลียน “แค่นางอิจฉาคนเดียว อย่าเอามาเป็นอารมณ์เลย ผมเห็นพี่กำลังดันแคเรนอยู่ไม่ใช่เหรอ ถ้าเขาดังอย่างที่หวัง ขี้คร้านพี่จะนับเงินไม่ทัน”
ดาลัดทำตาปะหลับปะเหลือก ถอนหายใจเฮือกใหญ่ “พูดถึงแคเรนแล้วนึกได้ ละครเรื่องนี้เธอเล่นประกบแคเรน พี่ฝากหน่อยสิ”
“ฝาก?”
“ปัณณ์ช่วย...” ดาลัดเหลือบมองรอบตัวให้แน่ใจว่าไม่มีใครได้ยินบท
สนทนานี้แล้วจึงเอ่ยเบาๆ “สร้างกระแสรักโปรโมตกับแคเรนหน่อยได้ไหม”
ปัณณ์เบ้หน้า “พี่ดาก็รู้ว่าผมไม่ชอบสร้างกระแสหลอกใคร”
“จ้า! พี่รู้ว่าซูเปอร์สตาร์แบบเธอไม่ชอบสร้างภาพ ถือว่าพี่ขอได้ไหม คิดซะว่าช่วยเหลือกันในฐานะพี่น้องร่วมสังกัดยังไงละ”
ปัณณ์ผุดลุกขึ้นยืนแทนการตอบปฏิเสธ เดินหนีไปทันที
“พี่ดาไม่น่าไปอ้อนวอนเขาขนาดนั้นเลย แคเรนน่ะดังเองได้” ประโยคนี้ดังมาจากผู้หญิงตัวเล็กที่นั่งไขว่ห้างพลิกนิตยสารอ่านอยู่บนโซฟาอย่างสบายอารมณ์
ดาลัดกลับหน้าบูดหันไปเจ้าของคำพูด “ย่ะ! ดังเองได้ ขนาดแค่แสดงมิวสิควิดีโอ หล่อนยังเล่นซะแข็งเป็นไม้กระดานจนผู้กำกับโทร.มาด่าฉันวันละหลายรอบ ฉันให้ไปเรียนการแสดงเพิ่ม หล่อนก็เบี้ยวแล้วเบี้ยวอีก วงการเนี้ยมันมาเร็วไปเร็วนะยะ ถ้ามัวแต่อวดดีว่าตัวเก่งไม่ยอมพัฒนา ดังได้ก็ดับได้นะ กว่าฉันจะดันเธอลงเรื่องนี้คู่กับปัณณ์ได้ รู้หรือเปล่าว่าต้องใช้กำลังภายในขนาดไหน ลำพังตัวเธอ ไม่มีใครอยากร่วมงานด้วยหรอก”
“แค่นี้ก็ต้องว่ากันแรงๆ ด้วย แคเรนน้อยใจแล้วนะ” หญิงสาวกระเง้ากระงอดปิดหนังสือแล้วกระแทกวางไว้ข้างตัว เอ่ยด้วยน้ำเสียงเจือสะอื้น “แคเรนก็ทำดีที่สุดแล้ว”
“ทีเข้าฉากร้องไห้หล่อนไม่ยักจะบีบน้ำตาได้อย่างนี้นะ” ดาลัดค้อน “อย่างน้อยเธอก็น่าจะทำตัวน่ารักๆ ประจบปัณณ์หน่อย เผื่อเขาใจอ่อนยอมควงด้วยสักสองสามหน แค่นี้แหละรับรองเธอดังระเบิดแน่”
“ทำไมแคเรนต้องง้อเขาล่ะคะ”
“เพราะเขาเป็นพระเอกซูเปอร์สตาร์ ส่วนเธอเป็นแค่นางเอกหน้าใหม่ที่ยังไม่มีคนรู้จักไงละ”
แคเรนถอนใจ “ตกลงค่ะ ถ้าเจอกันที่กองละครอาทิตย์หน้า แคเรนจะ
ปรี่เข้าไปกราบเขาที่อกเลย พอใจไหมคะ”
“ไม่พอย่ะ” ผู้จัดการบิดริมฝีปากอย่างหมั่นไส้ “หล่อนควรกราบเท้าเขาเลย เพราะถ้าเขายอมช่วย ปัณณ์จะเป็นผู้ให้กำเนิดเธอในวงการบันเทิงเลยก็ว่าได้!”

ปัณณ์เบ้หน้าเมื่อหลบพ้นจากการคาดคั้นกดดันของผู้จัดการส่วนตัวมาได้ เขาเดินทอดน่องไปยังหน้าโต๊ะวางเครื่องเซ่นสรวงทำพิธี เหล่านักแสดงสมทบและบรรดาตัวประกอบแหวกทางให้เขาเป็นแนว หลายคนที่อายุน้อยกว่ารีบทักทายทำความเคารพเป็นฝักถั่ว
แม้จะเป็นพระเอกไฮโซเนื้อหอมที่โด่งดังที่สุดแห่งยุค แต่ปัณณ์รู้วิธีที่จะอยู่ในวงการให้ได้นานๆ และอยู่อย่างคนดังที่ได้รับการยอมรับเสียด้วย เขาปรี่เข้าไปสวัสดีและทักทายนักแสดงอาวุโสแสดงความนอบน้อม เด็กยกไฟ ช่างแต่งหน้า ช่างผมล้วนแล้วแต่ได้รับการทักทายเป็นกันเอง บางทีอาจถือตัวน้อยกว่ายามชายหนุ่มปฏิบัติต่อนักแสดงหน้าใหม่บางคนด้วยซ้ำ
ปัณณ์รู้ดี...คนเบื้องหลังเหล่านี้ช่วยให้เขาหล่อที่สุดในฉาก ดูดีที่สุดบนหน้าจอ และเหนืออื่นใดทั้งหมดทุกคนพร้อมจะยกโทษให้หากเขาทำอะไรผิดพลาดนิดๆ หน่อยๆ
ชายหนุ่มเตร็ดเตร่ไปมารอเวลาเริ่มพิธีบวงสรวง อากาศร้อนไปบ้าง แต่ช่างไฟก็ใจดีหาพัดลมมาให้เขาเป็นพิเศษช่วยให้ไม่น่าหงุดหงิดจนเกินไป บรรยากาศในกองดูเหมือนจะดีไปหมด...
มีเรื่องเดียวที่ค้างคาใจซูเปอร์สตาร์หนุ่มเหมือนหนามเล็กๆ ที่ตำอยู่ในอก นั่นก็คือความจริงที่ว่า นอกจากยายตัวอิจฉาร้อยล้านสุดเซ็กซี่คนนั้นไม่ยอมมาคารวะเขาในฐานะพระเอกหมายเลขหนึ่งแล้ว แม่นั่นยังไม่มีท่าทีว่าจะรับรู้ถึงการมีตัวตนของเขาในกองละครนี้เลยก็ว่าได้
นั่นละ! ที่ทำให้คนซึ่งเคยต้องเด่นและเป็นที่จับตามองที่สุดในทุกหนแห่งที่เขาปรากฎตัว...ไม่พอใจ!

“ยินดีด้วยนะคุณปริม เครื่องเพชรคอลเลคชั่นราชินีหิมะของแอบ-โซลูทเจมส์ประสบความสำเร็จดังเป็นพลุแตกอีกแล้ว สมกับที่เป็นหญิงเก่งหญิงแกร่งแห่งวงการอัญมณีเมืองไทยจริงๆ ”
เสียงชื่นชมดังจากทุกสารทิศ ปริมยิ้มรับและมองไปรอบห้องจัดเลี้ยงซึ่งประดับประดาด้วยแสงไฟอร่ามจากโคมระย้าเบื้องบนด้วยความพอใจ กล้วยไม้และกุหลาบที่ตกแต่งรอบบริเวณส่งกลิ่นฟุ้งขจาย ทำให้เธอยิ่งสดชื่นและผ่อนคลาย
ปราชญ์ผู้เป็นน้องชายช่วยต้อนรับแขกผู้ใหญ่อยู่อีกด้านหนึ่งอย่างแข็งขัน ด้วยหน้าที่การงานในฐานะเลขานุการของรัฐมนตรีชื่อดัง ช่วยส่งเสริมให้เขาทำหน้าที่ได้ไร้ที่ติ ทว่าภาพความชื่นชมต่อความสำเร็จที่มีต่อเธอและบริษัทกลับกร่อยลงเมื่อน้องชายคนเล็กปรากฎกายขึ้น
“อุ๊ย! นั่นปัณณ์ รัชนาถ พระเอกช่องแปดนี่” ไม่ต้องใช้การสังเกตก็สามารถเห็นเขาได้โดยง่าย เพราะชายหนุ่มร่างสูงที่สวมเพียงเชิ้ตสีดำปลดกระดุมอวดแผงอกแกร่งกับยีนสีเข้มที่ก้าวผ่านประตูห้องโถงจัดเลี้ยงเข้ามา ตั้งใจให้สะดุดตาผู้คนโดยรอบที่สุดอยู่แล้ว แว่นกันแดดสีดำที่ดารานิยมใช้พรางตัวที่แท้แล้วหากสวมยามค่ำคืนก็กลับทำให้ไม่มีใครสามารถมองผ่านเขาไปได้แล้วไม่สังเกตเห็นโดยเด็ดขาด
“อ้าว...นายใหญ่มาแล้ว จะไปทักทายเขาหน่อยไหมคะ” ปริมยิ้มเย้าคู่สนทนา
“ล่าสุดเห็นว่าข้ามไปเล่นหนังใหญ่ใช่ไหมครับ กลายเป็นพระเอกร้อยล้านไปแล้ว สาวๆ คงอยากวิ่งเข้าโชว์รูมของแอบโซลูทเจมส์กันเป็นแถว เผื่อฟลุคเจอพระเอกขวัญใจบ้าง” พีรพลเอ่ยตามน้ำจับตามองปัณณ์ไม่วางตา
“ค่ะ เขาเป็นขวัญใจของผู้หญิงแบบนี้มานานแล้ว” น้ำเสียงปริมภาคภูมิใจ
ทว่าสีหน้าของคู่สนทนากลับเต็มไปด้วยร่องรอยไม่สบายใจ “ชื่อเสียงของปัณณ์ซึ่งถือหุ้นใหญ่ทั้งยังพ่วงตำแหน่งกรรมการบริษัทดีกับแอบโซลูทเจมส์ก็จริง แต่คุณปริมก็รู้ว่าภาพลักษณ์เพลย์บอยน่าจะส่งผลเสียมากกว่า ยิ่งเขามาร่วมงานในลักษณะนี้มันจะทำให้ผู้ถือหุ้นคนอื่นขัดเคืองใจได้ง่ายๆ คุณเองในฐานะที่เป็นหนังหน้าไฟที่คอยดูแลผลประโยชน์แทนน้องชายก็จะพลอยต้องเดือดร้อนใจไปด้วยนะ”
ปริมหน้าเจื่อนมองตามสายตาพีรพลไปยังเหตุการณ์ที่ปัณณ์กำลังโค้งน้อยๆ ให้สุภาพสตรีสาวสวยผู้หนึ่ง สีหน้าสองหนุ่มสาวที่ยิ้มแย้มให้กันชื่นมื่นจนราวโลกนี้เหลือกันเพียงสองคนเท่านั้น
หญิงสาวเริ่มคล้อยตาม ทุกเหตุผลของพีรพลฟังขึ้นทั้งสิ้น แม้ปัณณ์จะไม่ได้บริหารบริษัท ทำหน้าที่แค่เข้ามาลงนามในเอกสารตามตำแหน่ง ‘ประธานกรรมการบริหาร’ ที่พี่น้องสกุลรัชนาถพร้อมใจกันโหวตให้เขาดำรงตำแหน่ง โดยทิ้งงานจริงๆ ให้เธอทำทั้งหมด คนในน่ะรู้ว่าเธอต่างหากคือผู้บริหารตัวจริง ขณะที่ปัณณ์เป็นแค่หุ่นเชิด แต่คนนอกที่ไม่รู้นี่สิ อาจจะมองภาพพจน์บริษัทตกต่ำได้
ปริมเขียนข้อความสั้นๆ ไปเตือนซูเปอร์สตาร์หนุ่มหล่อมิให้แสดงออกประเจิดประเจ้อนัก และอีกเพียงครู่ใหญ่ ปัณณ์ รัชนาถ ก็หายไปจากงานเลี้ยงดื้อๆ
หญิงสาวมัวแต่เบาใจว่าบรรดานักข่าวคงไม่ทันได้กลิ่นความผิดปกติจนอาจกลายเป็นสาเหตุของพาดหัวใหญ่ในวันรุ่งขึ้น จนลืมสังเกตไปว่าสตรีร่างบางในชุดราตรีหรูที่พูดคุยอยู่กับปัณณ์เมื่อครู่ก็หายตัวไปด้วยเช่นกัน!

‘พระเอกสุดฮอตเปลี่ยนคู่ควงกลางงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จของแอบโซลูทเจมส์!’
ปริมอ่านพาดหัวข่าวบนหน้าหนังสือพิมพ์แล้วโยนกระดาษทั้งปึกลงบนโต๊ะโดยไม่ไยดีเนื้อหาข่าวด้านในสักนิด อาการทอดถอนใจถูกซ่อนไว้ทันทีที่ได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากเบื้องหลัง รีบปั้นยิ้มในหน้าไว้รอรับผู้ที่ก้าวมาสมทบยังห้องอาหาร
“อรุณสวัสดิ์ครับพี่ปริม ตื่นเช้าจัง ไม่เหนื่อยบ้างหรือครับ เมื่อคืนกว่างานเลี้ยงจะเลิกก็เกือบห้าทุ่ม” ปราชญ์ทักทายแล้วพึมพำขอบใจเด็กรับใช้ที่นำกาแฟมาเสิร์ฟ
“ตื่นเช้าจนเคยเสียแล้วละ เธอก็ตื่นเช้าเหมือนกันนะปราชญ์ วันนี้มีประชุมหรือ”
“ท่านรัฐมนตรีต่างหากมีประชุม แต่ในฐานะเลขาฯ ประจำตัวท่าน ผมเลยต้องไปสรุปรายละเอียดให้ท่านฟังก่อน”
“คุณวินัยสบายดีหรือ” ปริมถามลอยๆ หยิบแก้วกาแฟขึ้นมาจิบบ้าง
“ฮะ ท่านก็เหมือนเดิมนั่นแหละ อ่วมหน่อยก็ตรงที่พักนี้พวกนักข่าวพยายามโจมตีเรื่องโครงการยาสามัญประจำโรงเรียนเป็นพิเศษ”
“ฝากความระลึกถึงท่านแล้วก็คุณผกามาศด้วยนะ” ปริมยิ้มบางๆ ทำท่าจะปรามเมื่อเห็นเพื่อนร่วมโต๊ะหยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นกาง พลันกลับเปลี่ยนเป็นนิ่งดูปฏิกิริยาของเขาแทน
แทนที่ข่าวพาดหัวใหญ่จะเป็นเนื้อหาเกี่ยวกับการฉลองความสำเร็จของแอบโซลูทเจมส์ บริษัทผู้ค้าอัญมณีที่ใหญ่ที่สุดในประเทศซึ่งปริมลงทุนกับงานเลี้ยงไปเกือบ ๕ ล้านบาท มันกลับถูกจับจองพื้นที่ไปโดยข่าวคาสโน-วาแห่งยุคเปลี่ยนคู่ควงอีกครั้ง ขณะข่าวงานเลี้ยงของบริษัทถูกร่นความสำคัญลงมาเป็นเพียงข่าวรองเท่านั้น
ปราชญ์ส่ายหน้าดุจระอา “คราวหน้าเราอย่าบังคับปัณณ์มาร่วมงานของบริษัทเลย ดูสิฮะ งานเลี้ยงที่พี่ปริมลงทุนไปตั้งหลายล้าน แทบจะสูญเปล่าโดยสิ้นเชิง”
“ไม่เป็นไรน่า ปัณณ์ยังเด็ก พี่ไม่ถือหรอก แค่เขายอมมาร่วมงานของบริษัทพี่ก็ดีใจแล้ว ไม่อยากให้ใครลืมว่าพวกเธอเป็นเจ้าของแอบโซลูทเจมส์” ปริมเปรยเสียงอ่อน ส่ายหน้านิดๆ ระคนเอ็นดูและอ่อนใจกับผู้ที่ถูกเอ่ยถึง
“เด็กที่ไหนกันฮะ ปีนี้นายปัณณ์อายุสามสิบสามแล้ว เขาควรจะกลับมาทำงานที่บริษัทมากกว่าไปตะลอนๆ ทำเรื่องไร้สาระอยู่ในวงการบันเทิงนั่น ขนาดเอกสารที่ต้องลงนาม พี่ปริมยังอ่านให้เขาทั้งหมด เขามีหน้าที่แค่เซ็นชื่อ แล้วก็รอรับเงินปันผลกำไรประจำปี ผมว่าพี่ปริมตามใจเขามากเกินไปแล้ว” ปราชญ์บ่น
“ไม่มีอะไรมากเกินไปหรือน้อยเกินไปหรอก ถ้าเป็นการทำเพื่อพวกเธอน่ะ”
ปราชญ์พับหนังสือพิมพ์วางบนโต๊ะ เขาดื่มกาแฟอีกครั้งแล้วโน้มตัวมาจูบแก้มพี่สาว “ผมต้องไปทำงานละ ถ้าปัณณ์กลับมา ฝากทักทายเขาด้วยนะฮะ กู๊ดเดย์ครับพี่”
หญิงสาวให้หน้านิดๆ มองตามจนปราชญ์ลงบันไดหน้ามุกลับสายตาไป แล้วลุกขึ้นเดินไปดูโรงรถก็พบว่าช่องจอดของปัณณ์ว่างเปล่า ไม่มีวี่แววว่าน้องชายคนเล็กจะกลับบ้านมาให้เห็นหน้าเลย
เธอเม้มปากชั่งใจ แล้วสะบัดศีรษะขับไล่ความคิดบางอย่างออกจากใจ หยิบกระเป๋ามาคล้องข้อมือเตรียมตัวไปทำงานที่บริษัทบ้าง

.............................................
เรื่องนี้กุ๊กกิ๊กนะคะ 
ขอหย่อนตอนแรกไว้ก่อน
เดี๋ยวลงพยศดอกฟ้าจบแล้ว
มาลงเรื่องนี้ให้อ่านกันต่อยาวๆ ไปเลย

ชอบ+ถูกใจ ก็กดติดตามไว้ก่อนเลยนะคะ
หยิบมาโพสต์ให้ทดลองอ่านก่อนตัดสินใจซื้อค่ะ

สนใจฉบับหนังสือ ติดต่อเพจสิริณ สแกนคิวอาร์โค้ด

เล่มนี้มีอีบุ๊กแล้ว ราคา 349 บาท
mebmarket : http://bit.ly/2tqjPWW
ookbee : http://bit.ly/2tqnwvH
Hytexts : http://bit.ly/2KdzFdI

รายชื่อตอน

  • บทส่งท้าย

    3
  • ตอนที่ 47

    3
  • ตอนที่ 46 (100%)

    3
  • ตอนที่ 46 (50%)

    3
  • ตอนที่ 45

    3
  • ตอนที่ 44

    3
  • ตอนที่ 43

    3
  • ตอนที่ 42 (100%)

    3
  • ตอนที่ 42 (50%)

    3
  • ตอนที่ 41 (100%)

    3
  • ตอนที่ 41 (50%)

    3
  • ตอนที่ 40

    3
  • ตอนที่ 39

    3
  • ตอนที่ 38 - (2/2)

    3
  • ตอนที่ 38 - (1/2)

    3
  • ตอนที่ 37 - (2/2)

    3
  • ตอนที่ 37 - (1/2)

    3
  • ตอนที่ 36 - (2/2)

    3
  • ตอนที่ 36 - (1/2)

    3
  • ตอนที่ 35

    3
  • โหลดอีบุ๊ก ไปช็อปช่วยชาติกัน

    3
  • ตอนที่ 34 - ความรักเอย...

    3
  • ตอนที่ 33 - พระเอกมาเฟีย

    3
  • ตอนที่ 32 - คำรัก

    3
  • ตอนที่ 31 - ระทึก

    3
  • ตอนที่ 30 (2/2)

    3
  • ตอนที่ 30 (1/2)

    3
  • ตอนที่ 29

    3
  • ตอนที่ 28

    3
  • ตอนที่ 27

    3
  • ตอนที่ 26 - ลงให้อ่านต่อ แทนคำขอบคุณสำหรับนักอ่านที่น่ารักทุกคน

    3
  • ตอนที่ 25 - 100% [and so the story goes...]

    3
  • ตอนที่ 25 - 50%

    3
  • ตอนที่ 24 - หวาน (ซะที) ... หราาาาา - 2/2

    3
  • ตอนที่ 24 - หวาน (ซะที) ... หราาาา - 1/2

    3
  • ตอนที่ 23 - Hot!

    3
  • ตอนที่ 22 - เดิมพันหัวใจ

    3
  • ตอนที่ 21 - ต่อ 'ปาก' ต่อคำ

    3
  • ตอนที่ 20 - เผด็จการ! 2/2

    3
  • ตอนที่ 20 - เผด็จการ! 1/2

    3
  • ตอนที่ 19 - ชุดใหญ่ไฟกะพริบ - 2/2

    3
  • ตอนที่ 19 - ชุดใหญ่ไฟกะพริบ 1/2

    3
  • ตอนที่ 18 - เอาคืน!

    3
  • ตอนที่ 17 (แซ่บ!) - 2/2

    3
  • ตอนที่ 17 (แซ่บ!) - 1/2

    3
  • ตอนที่ 16

    3
  • ตอนที่ 15 (HOT! HOT! HOT!) - 2/2

    3
  • ตอนที่ 15 (HOT! HOT! HOT!) - 1/2

    3
  • ตอนที่ 14 (แรว๊งส์ส์ส์ส์)

    3
  • ตอนที่ 13 (HOT!)

    3
  • ตอนที่ 12 (HOT!)

    3
  • ตอนที่ 11 - (2/2) HOT!

    3
  • ตอนที่ 11 - (1/2) HOT!

    3
  • ตอนที่ 10 (HOT!)

    3
  • ตอนที่ 9

    3
  • ตอนที่ 8 (HOT!)

    3
  • ตอนที่ 7 (แซ่บ)

    3
  • ตอนที่ 6

    3
  • ตอนที่ 5

    3
  • ตอนที่ 4 (HOT!)

    3
  • ตอนที่ 3

    3
  • ตอนที่ 2

    3
  • ตอนที่ 1 - (2/2)

    3
  • ตอนที่ 1 - (1/2)

  • ตอนที่ 1 - (1/2)
    3
    ตอนที่ 1 - (2/2)