login

วงที่ 1

หญิงสาวเกล้ามวยผมไว้ลวกๆขยับตัวลงนั่งพิงพนักเก้าอี้หน้าระเบียงบ้าน ในมือถือสมุดเล่มหนาซึ่งจดบันทึกเรื่องราวความรู้สึกตลอดเวลาที่ผ่านมาไว้ รอยยิ้มละมัยเผยย่างเป็นสุขปรากฏชัด สองแก้มแดงระเรื่อมีลักยิ้มบุ๋มเปล่งปลั่ง ดวงตาเป็นประกายพราวระยับ
เมื่ออ่านมาจนถึงหน้าสุดท้าย เธอสูดลมเข้าปอด ทั้งตื้นตันประทับใจทุกครั้งที่ได้ทบทวนอ่าน
มือบางปิดสมุดอาต์เล่มใหญ่ แล้วเงยหน้ามองผลงานน้ำพักน้ำแรงตลอด2ปีที่ผ่านมา บนพื้นดินไร่เศษอันเป็นมรดกตกทอดจากพ่อกับแม่ที่จากไป
'เค้ก'จึงตัดสินใจทิ้งชีวิตในเมืองกรุงมาปลูกบ้านอยู่ที่แห่งนี้ เธอมองร่องสวนผลไม้ผสมพืชผักสวนครัวที่ปลูกแซมไว้ไม่มากเพื่อเก็บกิน
กับสาหร่ายหลากชนิด ทำเพื่อส่งขายร้านสหกรณ์โรงพยาบาลใตัวเมืองกับร้านเพื่อสุขภาพอีก3แห่ง
ถัดไปเป็นอาคารก่อสร้างหรูหราทรงโดมขนาดใหญ่ มีลานจอดรถหลายสิบคัน ภายในนั้นมีสระว่ายน้ำ อ่างน้ำวนและบ่อวารีบำบัด ที่ค่อนข้างทันสมัยและเด่นสะดุดตามาก สำหรับชาวนาชาวสวนะแวกนี้
ซึ่งมันก็ไม่ได้ทำกำไรมากมายให้กับเธอนัก แต่ทั้งหมดที่กล่าวมาคือผลพวงจากพรที่ถูกประทานมาให้ตั้งแต่กำเนิด
'ยามใดที่เจ้าต้องการน้ำเจ้าจะได้ ยามใดที่อันตรายกล่ำกาย ความคุ้มครองจะก่อกำเนิด'
เสียงอันแผ่วหวิวกระซิบบอกเธอมาแต่วัยเยาว์ จนบัดนี้พรอันประเสริฐนั้นยังคงอยู่ บ่อยครั้งในช่วงวัยเด็ก เธอมักตั้งคำถามกับตัวเองเสมอว่า
"มันจะมีประโยชน์อะไรในเมื่อไม่สามารถควบคุมได้"
เค้กในวัย8ขวบน้ำตานองหน้ากับการจากไปของเพื่อนที่จมน้ำเสียชีวิต และในวัย13ปีที่เธอพยายามช่วยเรือประมงที่กำลังจมกลางทะเล
และอีกครั้งกับอุบัติเหตุทางรถยนต์ของพ่อกับแม่ที่จมลงในคลองส่งน้ำ ในวัย25ปี ทั้งที่เธอพยายามบังคับสายน้ำไม่ให้เข้าท่วมพวกท่านแต่ก็ไม่เกิดผล
วารีนั้นไม่ทำร้ายเธอแต่เธอต้องเสียพ่อกับแม่ไป
ช่วงที่ผ่านมาเธเสียใจและโทษตัวเองมาตลอดที่มีชีวิตเหลือรอดเพียงคนเดียว มันเป็นความทุกข์ใจแสนสาหัส ทำให้เธอมีความมุ่งมั่นที่จะควบคุมพลังวารีของเธอให้ได้ ...จนเธอทำสำเร็


วงที่ 1
3
วงที่ 2