4
0
0
ดนตรีรัก จังหวะใจ ยัยแตงหวาน

เมื่อพบหญิงสาวที่กำลังตามหานอนอยู่บนเตียงภายในบ้านตัวเอง ชายหนุ่มก็รู้ทันทีว่าเขาต้องฝืนเล่นเกมที่ตนไม่ได้เป็นคนกำหนด ส่วนเธอ ที่ตกหลุมพรางในเกมอย่างไม่อาจหลีกหนีจะทำอย่างไรเมื่อเกมจบ แต่หัวใจไม่ได้จบตามเกม

4

อ่าน

1

ตอน

0

ความคิดเห็น
แชร์เรื่องนี้
บทนำ
รีวิวและเรทติ้ง
บทนำ
“เฮ้ย! พรรคพวกมา!”
เสียงตะโกนลั่นของคนเฝ้าหน้าประตูโถงกว้างที่แน่นขนัดด้วยบรรดาแขก ‘พิเศษ’ ทำให้หญิงสาวตัวเล็กในชุดนักศึกษาเหลียวขวับ แต่ไม่ทันจะได้รู้ว่าอะไรเป็นอะไร แขกพิเศษทั้งหลายก็พากันแตกฮือราวมดแตกรัง คุณป้าวัยใกล้คุณยายคนหนึ่งถึงกับถกกระโปรงขึ้นวิ่งโกยอ้าวจนลืมอายุ เมื่อมีชายฉกรรจ์ชุดดำจำนวนหนึ่งบุกเข้ามา
วศินทายาทเจ้าของโรงแรมปราณทองพาลูกน้องบุกทลายบ่อน ตรวจค้นหาตัวการสำคัญที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมด หลังจากสืบทราบว่า
นายถาวรผู้จัดการของโรงแรม พาพรรคพวกลักลอบเข้ามาเล่นไพ่ในพื้นที่
หญิงสาววัยยี่สิบต้นๆ มองความอลหม่านที่เกิดขึ้นอย่างสงสัย แต่เธอก้าวไปยังไม่ถึงปลายทางที่ตั้งใจก็ถูกมือของบุคคลนิรนามเอื้อมมาฉุดแขน แล้วดึงมาหลบอยู่ตรงมุมที่ค่อนข้างมืด
“อย่าเข้าไป”
นายถาวรสั่งเสียงต่ำขณะกวาดตามองไปรอบๆ อย่างระแวดระวัง สายตาเขาหยุดอยู่ที่หน้าห้องสัมมนา เห็นบรรดานักพนันที่หนีกรูออกมาถูกชายชุดดำที่ดักรออยู่จับตัวไปขังรวมกันไว้อีกห้องหนึ่ง
“พ่อ!” ปานวาดเบิกตากว้าง
“ชู่ว...” นายถาวรเอานิ้วชี้แตะปาก ทำสัญญาณบอกให้เงียบ
“กลับบ้านไป เดี๋ยวนี้”
นายถาวรสั่งโดยไม่หันมามอง ปล่อยมือจากปานวาดแล้วมองหาจังหวะหลบหนี พอสบโอกาสปลอดสายตาคนเขาก็จะวิ่งออกไปแต่ถูก
ปานวาดดึงเอาไว้เสียก่อน
“พ่อจะไปไหน วาดมาหามาตามพ่อกลับบ้านนะแล้วนี่จะไปไหนอีก”
ปานวาดเป็นลูกสาวคนโตของนายถาวร เธอมาที่นี่เพราะเป็นห่วงพ่อที่ไม่ยอมกลับเข้าบ้านหลายวัน พอเจอหน้ากันยังไม่ทันได้พูดคุยอะไรก็เหมือนเขาจะหนีไปอีก สายตาพ่อเพ่งมองกลุ่มคนที่แตกตื่นอลหม่านหน้าห้อง
จัดเลี้ยง คนพวกนั้นดูเหมือนกำลังวุ่นวาย แต่พ่อซึ่งเป็นผู้จัดการที่นี่กลับมาแอบมองอยู่ในมุมมืด ยิ่งคิดก็น่าแปลกใจ พอเห็นความกังวลบนใบหน้าของพ่อก็ทำให้เธอเป็นห่วงเขามากขึ้น
“เกิดอะไรขึ้นที่ห้องจัดเลี้ยงเหรอพ่อ”
นายถาวรมองหน้าลูกสาวแวบหนึ่ง “ปล่อย!” เขาสะบัดตัวแล้ววิ่งออกไป
“พ่อ!” ปานวาดตะโกนเรียก
“เฮ้ยพวกเรามันอยู่นั่น ตามไป!”
สิ้นเสียงของวิโรจน์หัวหน้าบอดี้การ์ด กลุ่มชายฉกรรจ์ที่กำลังค้นพื้นที่เพื่อตามหาตัวนายถาวรก็รีบวิ่งไล่ตามออกไป ทำให้ปานวาดหยุดชะงักยืนมองอย่างมึนงง พอจะวิ่งตามไปอีกคน เธอก็ถูกมือที่แข็งแรงดั่งเหล็กรั้งแขนเอาไว้
“หยุดก่อน!”