6.5k
51k
5
ผมแค่ช่วยเพื่อน
8 รีวิว

เดี๋ยวนะ!!!! ได้ข่าวว่ากูช่วยไอ้ตาลเพื่อนรักมันจีบไอ้พี่โชไม่ใช่หรอวะ…แล้วไอ้พี่โชมันก็เป็นผู้ชาย มีไข่เหมือนกู ไหงทำไมกลายเป็นกูที่ได้มาเป็นเมียไอ้พี่โชมันซะเองวะ WTF !!!!!

6,455

อ่าน

32

ตอน

789

ความคิดเห็น
แชร์เรื่องนี้
บทนำ
รีวิวและเรทติ้ง
Intro
ผมนาย ปฐวี หรือเรียกผมว่าอาร์ทเฉยๆ ก็ได้ครับ เอ่อก็เรียก อาร์ท นั่นแหละครับ ผมมีเพื่อนสนิทมากอยู่หนึ่งคนมาตลอดชีวิตตั้งแต่จำความได้ มันชื่อ นางสาว วีรนุช หรือเรียกมันว่าน้ำตาลก็ได้ครับ บ้านมันอยู่ใกล้กันกับบ้านผม เราสองคนเรียนด้วยกันมาตั้งแต่อนุบาล ขนาดมัธยมต้นผมต้องย้ายเข้ามาเรียนในกรุงเทพฯ น้ำตาลก็ยังตามผมมาเรียนด้วย น้ำตาลให้เหตุผลกับพ่อแม่ของน้ำตาลว่าขาดเพื่อนดีๆ อย่างผมไม่ได้ครับ พอดีกับที่มันมีญาติอยู่ในกรุงเทพฯ พ่อกับแม่ของน้ำตาลจึงยอมให้ตามผมมาเรียน
เราสองคนจึงสนิทกันมากจนใครๆ ก็คิดว่าเราสองคนเป็นแฟนกันครับ…แต่ไม่ ผมไม่สิ้นคิดเอาคนแบบน้ำตาลมาเป็นแฟนเด็ดขาดครับ เอิ่ม อย่าให้พูดถึงสันดานมันเลยครับจะหาว่าเผาเพื่อนเปล่าๆ
น้ำตาลเป็นผู้หญิงหน้าตาสะสวยครับ แต่นิสัยมันออกจะห้าวๆ ไปซะหน่อย เราสองคนอยู่ห้องเดียวกันมาตลอด จนตอนนี้เราสองคนเรียนอยู่ชั้น ม.6 เราเลยตกลงกันว่าจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยที่เดียวกัน
“เฮ้ย ไอ้อาร์ท มึงว่าเราสองคนจะสอบเข้าคณะอะไรดีวะ”
“กูอยากเข้าไอทีว่ะ มึงเอากับกูไหม”
“ไม่อ่า กูไม่เอากับมึงหรอก ฟ้าผ่าตายกันพอดี อี๋ๆๆๆๆๆ”
มันทำท่าขยะแขยงผมซะเต็มประดา
“อี๋พ่อง!!!! กูหมายถึงมึงจะสอบเข้าคณะไอที มหา’ลัย S กับกูไหมโว้ย”
“อ๋อก็แล้วไป ฮ่าๆ เอาดิมึง กูอ่าเรียนอะไรที่ไหนก็ได้ขอแค่ให้ได้อยู่กับมึงก็พอแล้ว ไอ้เพื่อนร้ากกกกกก”
นี่แหละครับผมกับมันจึงสมัครสอบคณะไอที มหาวิทยาลัย S ด้วยกัน แล้วก็ดันสอบติดทั้งคู่ ผมกับมันนี่กอดคอกันร้องไห้ซาบซึ้งเลยครับ แต้มบุญกูกับมึงนี่มันทำมาคู่กันจริงๆ เอ๊ะ!! หรือแต้มบาปวะ แต่ช่างเถอะ ยังไงเราก็ได้อยู่ด้วยกันนี่เนอะ
ก่อนเปิดเทอมประมาณหนึ่งอาทิตย์ ทางมหา’ลัยก็ได้มีกิจกรรมรับน้อง เราสองคนก็มาร่วมกิจกรรมของทางมหาวิทยาลัย ผมและน้ำตาลเดินเด๋อด๋ากันสองคนมายังหอประชุมกลางของมหา’ลัย
 
ประกาศ!!!
 
“น้องๆ นักศึกษา ปี 1 ที่มาแล้วมาลงทะเบียนรับป้ายชื่อทางนี้เลยค่ะ แบ่งกลุ่มแล้วเข้าตามกลุ่มที่พี่ๆ จัดไว้ให้ได้เลยนะคะ” พี่ผู้หญิงคนสวยประกาศบอกนักศึกษาปี 1 บริเวณนั้น
“น้องสองคนนี้อยู่คณะอะไรคะ”
“เอ่อ คณะเทคโนโลยีสารสนเทศครับ/ค่ะ” ผมกับน้ำตาลพูดพร้อมกัน
“งั้นเซ็นชื่อตรงนี้เลยจ้า”
“ครับ/ค่ะ” ผมกับน้ำตาลตอบรับพร้อมกัน
“นี่จ้าป้ายชื่อของทั้งสองคน...ได้แล้วรีบเข้าไปข้างในเลยนะ”
เราสองคนเดินเข้าไปข้างในหอประชุมแบบงงๆ แล้วก็ต้องแยกย้ายกันไปเข้ากลุ่มตามที่พี่เขาแบ่งให้ กิจกรรมรับน้องก็ดำเนินต่อไป
ถึงเวลาเลิกกิจกรรม เขาจึงปล่อยให้นักศึกษาปี 1 แยกย้ายกันกลับ ผมกับน้ำตาลก็พากันเดินกลับหอ ระหว่างทางเราก็พูดคุยถึงเรื่องกิจกรรมวันนี้แล้วจู่ๆ น้ำตาลก็พูดขึ้น
“เมิงงงงงงง พี่ที่ดูแลกลุ่มกูหล่อม้ากกกกกกกกกกก กูชอบเค้า
กูรักเค้า กูอยากได้กูจะเอาอ่าเมิงงงงงงงง” น้ำตาลทำหน้าเพ้อฝันจนน่าหมั่นไส้
“มึงเป็นบ้าอะไรของมึงเพ้ออยู่ได้กูรำคาญ”
“มึงแต่พี่โชเขาหล่อจริงๆ นะมึงแถมยังเก่งและดูแลกูดี๊ดีอีกต่างหาก มึงช่วยกูจีบพี่โชนะ” น้ำตาลทำหน้าและน้ำเสียงออดอ้อน
NO!!!!! ทำไมกูต้องช่วยมึงจีบผู้ชายด้วยวะ มึงจะบ้าหรือไง”
“ไอ้อาร์ทททททท น้าๆๆๆ ช่วยกูหน่อยนะ ช่วยให้คนสมหวังในความรักได้บุญนะมึง”
“ไม่โว้ยยยยกูไม่ช่วย มึงก็จีบของมึงเองสิวะ” ผมปฏิเสธเสียงแข็ง
“เอางี้ถ้ามึงช่วยกู กูก็จะไปขอเบอร์ ขอไลน์ ขอเฟสแก้มป่องของมึงให้เลย อ๊ะ! ไอจีอีกอย่างด้วยเลยอะ แถมเลี้ยงบุฟเฟ่ต์ด้วยเลยมึง น้าๆๆๆๆ”
“โอเค กูช่วยมึงก็ได้ นี่กูไม่ได้เห็นแก่ของเซ่นอะไรเลยนะ กูทำเพื่อเพื่อนล้วนๆ” ผมยกยิ้มมุมปากและยักคิ้วให้อีกคน
OK! ดีล เพื่อนรัก กูรักมึงที่สู้ดดดดดดดด….จุ๊บ” น้ำตาลก็กระโดดจุ๊บแก้มผมหนึ่งที
นั่นแหละครับ ตั้งแต่วันที่ผมตกปากรับคำว่าจะช่วยมันชีวิตของผมก็เปลี่ยนไป เปลี่ยนไปเพราะมึง เพราะมึงคนเดียวเลยไอ้น้ำตาล
........WTF!!!!